Wysokość i ciężar ciała

Na gruncie rozważań o rozwoju układu szkieletowego i mięśniowego – przeanalizujemy sobie w poniższej części rozwój niektórych cech budowy ciała dziecka w okresie przedszkolnym.
Rozpoczniemy tę część od omówienia wysokości i ciężaru ciała. Na ogół rodzice więcej interesują się ciężarem ciała dziecka i tym ile mu „przybyło” na wadze, aniżeli wysokością ciała i tym, ile ono urosło. Tymczasem najbardziej czułym wskaźnikiem warunków, w jakich dziecko wzrasta, jest właśnie wysokość. Ciężar ciała jest cechą „kapryśną”, bardziej chwiejną, wykazują¬cą dość znaczne wahania, np. w zależności od pory roku.

Tak jak to już zostało podkreślone na początku, okres przedszkolny nie cechuje się bardzo szybkim tempem rozwoju. Zaznaczy się ono wyraźnie dopiero na przełomie okresu przedszkolnego i szkolnego, czyli 7 i 8 roku życia. Jest ono wtedy tak intensywne, że nawet dla swego charakteru zostało nazwane „skokiem szkolnym. Najczęściej wiąże się ono z okresem szkolnym. Może jednak zdarzyć się u dziecka przyspieszonego w rozwoju, że gwałtowny przyrost wysokości i ciężaru ciała pojawi się nieco wcześniej, np. między 6 i 7 rokiem życia.

Najnowsze badania przeprowadzone przez Instytut Matki i Dziecka w przedszkolach warszawskich dostarczyły aktualnych danych liczbowych charakteryzujących między innymi i wysokość, i ciężar ciała dziecka w interesującym nas okresie.

Natomiast dzieci, które mieszczą się w określonym rozstępie, jest aż około 68%. A więc przeważająca liczba dzieci powinna znaleźć tu swoje miejsce. Na przykład u chłopców w wieku 4 lai widzimy, że średnia wysokość ciała wynosi 102,1 cm, ale rozstęp obejmuje wartości od 98,7 cm do 105,5 cm. Zarówno więc dziecko o wysokości 99 cm jak i 104 cm, jak i wszystkie inne o wartościach mieszczących się w wytyczonym przedziale będą odpowiadały klasie wieku 4 lat. Będą to dzieci średnie pod względem danej cechy – nie wysokie i nie niskie, jeśli chodzi o wysokość, oraz nie szczupłe i nie tęgie, jeśli chodzi o ciężar ciała. Poza oznaczonymi granicami mieszczą się dzieci o wartościach cechy z tendencjami do wysokich, gdy pomiar przekracza górną granicę rozstępu i do niskich, gdy przekracza dolną jego granicę.