Proporcje ciała

Wzajemne ustosunkowanie się poszczególnych odcinków czy układów ciał ci stanowi o jego proporcjach. Już w momencie, kiedy analizowaliśmy ciężar i wysokość ciała razem, kiedy porównywaliśmy przyrastanie tych cech mówiąc o szczupłości czy „okrągłości” sylwetki – nasze rozważania miały charakter analizowania proporcji. Zresztą takie właśnie podejście do obserwacji rozwoju jest najbardziej prawidłowe, najgłębsze, dające najwięcej wniosków. A więc obserwacje nasze powinny opierać się zawsze na co najmniej dwóch cechach: ciężarze na tle wysokości, długości kończyny dolnej w stosunku do wysokości, szerokości barkowej na tle szerokości bioder itp.

Pamiętamy o charakterystycznych proporcjach ciała niemowlęcia, u którego dominowała duża głowa i duży tułów nad krótkimi kończynami U dziecka 3-letniego stosunek tych samych odcinków kształtuje się następująco: długość szyi i głowa wynosi około 26%, kończyny dolnej około 42% tułowia około 32% całkowitej długości ciała. Dalsze zmiany idą w kierunku ciągłego wydłużania się kończyn, zajmowania w długości ciała procentowo najdłuższego odcinka. W 6 roku życia długość szyi i głowa zajmuje już tylko około 21%, tułowia około 31%, natomiast kończyn dolnych aż 47%. Innymi słowy, dziecko w wieku przedszkolnym staje się coraz bardziej długo kończynowe. Podobny proces zresztą obejmuje i kończynę górną. Zmienia ona bowiem swój odsetek z 43 w 3 roku życia na około 45 w 7 roku życia w stosunku do całkowitej długości ciała.

Bardzo charakterystyczne zmiany proporcji zachodzą w obrębie tułowia. Szerokość barkowa i biodrowa wyraźnie inaczej kształtuje się u chłopców i dziewczynek. Już w okresie do 3 roku życia chłopcy górowali tymi wymiarami nad dziewczynkami, lecz różnice wynosiły od jednego do trzech milimetrów. Począwszy od 3 roku życia różnice te zaczynają narastać i mieć określone tendencje. U chłopców mianowicie zaznacza się coraz większa różnica między szerokością barkową a biodrową na korzyść tej pierwszej. Powoduje to, że w elekcie kształt ich tułowia przybiera coraz bardziej kształt trójkąta, co nadaje sylwetce chłopca charakter ,,męski”. Mniejsza różnica między szerokością barkową a biodrową u dziewczynek czyni kształt ich tułowia bardziej „kobiecy”.