Etapy rozwoju dziecka

Dziecko w wieku przedszkolnym z jednej strony charakteryzuje się „głodem” ruchu, z drugiej strony szybko się wyczerpuje i męczy, wymagając chwil odpoczynku. Zmęczenie ustępuje jednak szybko i dziecko od nowa gotowe jest do podjęcia dalszej zabawy. Do tej cykliczności musi być dostosowany charakter i wymiar zajęcia, zwłaszcza ostrożnie dozowany w 4 i 5 roku żyda, czyli zanim dziecko osiągnie ów „doskonały” wiek przedszkolny.

Trzylatki – charakteryzują się jeszcze dużą nieporadność, przejawiającą się w ogólnej powolności i niezręczności. Cechuje je tak zwana rozrzutność ruchowa, przejawiająca się w przyruchach. Przyruchy są to ruchy niecelowe, towarzyszące wykonywaniu jakichś czynności, np. trzyletnie dziecko przygotowujące się do skoku wykonuje cały szereg dodatkowych czynności, takich jak przedmachy, wyprężanie, uginanie nóg, pochylanie głowy itp. Dowodzi w wyścigi, skoki i rzuty chłopcy osiągają lepsze rezultaty i jednocześnie podnoszą poziom techniczny tych czynności. Dziewczynki natomiast w tych i samym okresie życia doskonalą ćwiczenia taneczne i rytmiczne, lepiej posługują się skakanką, precyzyjniej wykonują ćwiczenia równoważne.

Dziecko 6-letnie jest jeszcze bardziej silne, wytrzymałe, zręczne, zwinne, odznacza się większą jeszcze precyzją i skoordynowaniem ruchów. Ma szybkie i celowe reakcje, jest spostrzegawcze i pojętne. Jest to etap, kiedy można doskonalić formy wykonywania czynności i kiedy można wymagać o dziecka, aby to, co wykonuje – wykonywało pewnie, płynnie i swobodnie.